นายอำเภอวังชิ้นเปิดการแข่งเรืออีโปง "ห้วยจระเข้เกมส์"พร้อมด้วย สจ.โอ ตัวแทน สส.วรวัจน์ ที่บ้านวังชิ้นพัฒนา ต.วังชิ้น อ.วังชิ้น จ.แพร่

นายอำเภอวังชิ้น เป็นประธานเปิดการแข่งขันเรือพายอีโปงพลาสติกแข็ง ที่ห้วยจระเข้บ้านวังชิ้นพัฒนา

เมื่อวันที่ ๖ ตุลาคม  พ.ศ.๒๕๖๘ เวลา ๐๙.๐๐น.น.นายหฤฑีฐ์ ศรีเอียด นายอำเภอวังชิ้น จังหวัดแพร่ เป็นประธานในพิธีเปิดการแข่งขัน เรือพายอีโปงพลาสติกแข็ง ณ ห้วยจระเข้ บ้านวังชิ้น อำเภอวังชิ้น จังหวัดแพร่ ครั้งที่ ๗ มีชื่อว่า"ห้วยจระเข้เกมส์"

👉โดยมี นายอดิศักดิ์ พรมเรือน กล่าวรายงาน ถึงวัตถุประสงค์ว่าเป็นการเป็นการสร้างความสามัคคี ในหมู่บ้านฟื้นฟูส่งเสริมการท่องเที่ยว มีชาว

ต่างประเทศจาก อิตารี่ มาร่วมการแข่งขันและเป็นกองเชียร์ ทั้งที่พูดไทยไม่ได้

สร้างความประทับใจให้กับชาวต่างชาติคนนี้มาก ถึงกับชมว่า หลงเสน่ห์ต้องมนต์คนวังชิ้น เพราะเป็นคนมีน้ำใจ อัธยาศัยดี มีรอยยิ้ม ถึงแม้นว่าจะพูดไทยไม่ได้ แต่สัมผ้สได้ด้วยรอยยิ้ม มีมิตรไมตรีสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน จึงมาร่วมสนุกด้วย

👉ในงานมีประชาชนในพื้นที่และนักกีฬาพายเรือภายในหมู่บ้านเข้าร่วมกิจกรรม ๑๐ หมวด แบ่งเป็น ๕ ทีม ทีมละ ๓ คน จัดแข่งขัน

👉ช่วง เช้า พายเรือปิดตา คนพายท้ายบอด คนกลางบอกทาง คนหน้าดัดหัวเรือ

👉ช่วงบ่าย เปิดตาพายเรือ

👉กิจกรรมการแข่งขันครั้งนี้จัดขึ้นเพื่อส่งเสริมการอนุรักษ์ประเพณีพื้นบ้าน สร้างความสามัคคีในชุมชน รวมถึงกระตุ้นการท่องเที่ยวในท้องถิ่น 

👉โดยมี สจ.โอ กุลชา บัญสว่าง ส.อบจ.แพร่ เขต.๑ อ.วังชิ้น เป็นตัวแทน สส.วรวัจน์ เอื้ออภิญญกุล สส.แพร่ เขต.๓ พรรคเพื่อไทยเข้าร่วมกิจกรรมพิธีดังกล่าวและได้ สนับสนุนเงินรางวัลจำนวนหนึ่ง

ได้กล่าวพบปะพี่น้องชาวบ้านวังชิ้นพัฒนา บอกว่า ท่าน สส วรวัจน์ อยากมาร่วมงาน แต่ติดภาระกิจสำคัญ ที่สภา ไว้โอกาสต่อไปจะมาเยี่ยมเยียน 

ได้รับการสนับสนุน หน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน และชาวบ้านร่วมแรงร่วมใจจัดงานอย่างสนุกสนานก่อนออกพรรษา ๑ วัน

👉ทั้งนี้ การแข่งขันเรือพายอีโปงพลาสติกแข็งได้สร้างสีสันและรอยยิ้มให้กับผู้ร่วมงาน พร้อมสะท้อนให้เห็นถึงพลังความร่วมมือของคนบ้านวังชิ้นพัฒนา ที่ร่วมกันสืบสานกิจกรรมพื้นบ้านให้อยู่คู่ชุมชนให้ลูกหลานสืบทอดต่อไป

👉ประวัติ “ห้วยจระเข้” ย่อๆ

( Chat GPT )เป็นตำนานเล่าขานสืบต่อกันมาว่าในอดีตลำห้วยนี้ยังไม่มีชื่อ เป็นลำห้วย แขนงหนึ่งของแม่น้ำยมในพื้นที่บ้านวังชิ้น เป็นแอ่งน้ำลึก (“วัง”) อยู่ภายใน มีปลาชุกชุมมาก ทำให้มีจระเข้เข้ามาหากิน ชาวบ้านที่ออกไปหาปลาได้เห็นจระเข้ตัวใหญ่หลายตัวอาศัยอยู่ในลำห้วยนี้จึงไม่กล้าลงไปหาปลาอีก เมื่อแหล่งอาหารลดลง จระเข้ได้หายไป ชาวบ้านจึงได้ตังชื่อนี้ว่าห้วยจะเข้หรือจระเข้ ไว้เป็นที่ระลึก มาถึงปัจจุบัน และได้ปั้นรูปจระเข้ไว้เป็นสัญลักษณ์ ใต้สะพานข้ามลำห้วย